De 10 meeste gemaakte fouten van Europese bedrijven die de Amerikaanse markt betreden
Is Amerika nog het land van de onbegrensde mogelijkheden? Vele Europese bedrijven denken van wel. De collectieve reuzen zoals Mercedes, Siemens, Thyssen en Bosch hebben allemaal een succesverhaal te vertellen. Hun wortels zijn diep, en hun winsten aanzienlijk.
Maar wat over het succes van kleinere en middel-groottebedrijven? Kunnen zij overleven? Hebben zij de middelen en de know-how om het in Amerika te maken?
Er zijn eveneens vrij veel succesverhalen die over kleinere bedrijven kunnen
worden verteld. Velen zijn automobielleveranciers die in het spoor van Daimler zijn
gekomen. Sommigen behalen zelfs een groter inkomen bij hun Amerikaanse dochterondernemingen dan bij hun Europese basis.
Nochtans, hebben niet alle kleinere bedrijven die het hebben geprobeerd het ook gemaakt. En velen die uiteindelijk slaagden deden dit slechts na het overwinnen
van talrijke hindernissen. Dit proces wordt gewoonlijk gecombineerd met een aanzienlijke inbreng van tijd en geld - middelen die bij de kleinere spelers in de markt
veelal schaars zijn.
Welke bedrijven slagen en welke niet? Wat zijn enkele valkuilen? Kunnen wij van hun fouten leren? Wat zijn de gemeenschappelijke fouten die Europese bedrijven maken wanneer zij zich collectief in Amerika proberen te vestigen.
Dit zijn volgens de deskundigen de 10 meest gemaakte fouten:
1. Ontoereikende wet en belasting advies.
Veel bedrijven vormen een beperkt vergunningsbedrijf (LLC) of vestigen een bijkantoor, zich niet realiserend van de wettelijke of belastingsimplicaties. Sommige proberen dit te doen zonder juridisch advies of
nemen advocaten met weinig of geen internationale ervaring. Op deze manier kunnen zij worden opgescheept met enorme belastingaanslagen en kunnen zij niet meer onder hun gemaakte afspraken uitkomen in korte tijd.
2. Dubbel betalen van de sociale voorzieningenbelasting.
"De meeste Europese landen hebben tweezijdige of wederzijdse sociale voorzieningsverdragen met de Verenigde Staten", zegt Stasevich, wie vele Europese automobielbedrijven adviseert. Volgens deze verdragen hoeven buitenlandse ingezeten van die landen niet mee te betalen aan de Amerikaanse sociale zekerheden.. Stasevich schat dat het percentage bedrijven die deze fout maken, dus wel meebetalen aan deze zekerheden zo rond de 25 percenten is.
3. Ongepaste behandeling van werk verhoudingen.
"Vele Europese managers realiseren niet", zegt Stasevich, "dat bepaalde vragen in een sollicitatie, zoals de kandidaat vragen naar de leeftijd of echtelijke status, in Amerika absoluut taboo zijn."Ook, zijn de uitvoerig opgestelde functieomschrijvingen en de werknemershandboeken zoals gebruikelijk in Amerika veel goedkoper om uit te voeren dan de potentiële aanklachten die zonder deze middelen kunnen volgen.
4. Gebrek aan visie en investering planning op lange termijn.
"Vele bedrijven komen naar Amerika omdat één grote klant hun daartoe heeft gedwongen, maar zij hebben geen plannen naast die ene klant,"verklaarde Franz Neumeyer, een interculturele executive coachen en voorzitter van Globale Synergismen. Deze kortzichtige bedrijven hebben geen grotere visie en maken zo fouten betreffende plaats, bedrijfsontwikkeling en marketing strategieën, voorziening van financiële en menselijke middelen, voorzien van een netwerk enz.
5. Het veronachtzamen van de groeiversnellers.
"Veel van de kleinere Europese automobielleveranciers hebben ontoereikende kennis van hun concurrenten in Amerika,"zegt Neumeyer, voorzitter van Webasto Thermosystems. Deze kleinere bedrijven laten op deze manier de kans liggen om hun bedrijfsactiviteiten in een stroomversnelling te brengen doormiddel van gemeenschappelijke ondernemingen, strategische allianties en collectieve aanwinsten. "Tragisch, zij hebben zelfs niet de denkrichting om die mogelijkheden te
onderzoeken,"volgens Neumeyer.
6. Illusies over de behoeften van de productaanpassing.
De Europese autofabrikanten houden van de nieuwste high tech onderdelen van uitstekende kwaliteit met volop luxe eigenschappen. De Europese klanten zijn bereid om wat extra’s voor die luxe te betalen
en het Europese personeel wordt opgeleid om deze onderdelen te onderhouden. Amerika is daarin totaal verschillend, zegt Neumeyer. De delen moeten goedkoop zijn, gemakkelijk te installeren en gemakkelijk te onderhouden. Dit vereist vaak productaanpassingen en overeenkomstige begrotingsaanpassingen.
7. Het onderschatten van de kosten om een product op de markt te brengen.
Amerika is het land van marketing. De normen en de marktverwachtingen zijn hoog. "In Europa is de nadruk meer op technische aspecten, terwijl in de Verenigde Staten de glanzende beelden en de presentaties met alle toeters en bellen wordt vereist. Maar vergeet ook niet de grootte van Amerika en de regionale verschillen. Een presentatie of vergadering in Californië zal u twee dagen kosten als u uit Detroit moet komen. En als u een verkoop en dienstnetwerk in het zuiden wilt opbouwen bereidt u zich dan maar voor om alles in het Spaans af te moeten handelen - en in het Frans voor de Canadese markt.
8. Het vertragen van de snelle integratie van globale bedrijfsprocessen.
Veel leveranciers slagen er niet in om de behoefte te creëren van een snelle betrokkenheid en een integratie van hun Amerikaanse partners in hun bedrijfsprocessen. Het samenvoegen van het gebruik van e-mail, post en videoconferenties volgens een bedrijfsgeïntegreerd ontwerp en het volledige samenvoegen van het documentatieproces wordt vereist, volgens Neumeyer. "En houd in dat de ontwerpen moeten worden aangepast en zullen moeten worden vertaald. Amerikanen begrijpen de geen normen van DIN, millimeter en tolerantieregels."
9. Leidinggeven van een afstand.
Amerika is geen Duitsland - of Frankrijk of Italië. Veel Europese bedrijven slagen er niet in om de implicaties van deze basiswaarheid te begrijpen, waarschuwd Neumeyer. "Het is o.k. om een Europeaan in de algemene beheerspositie van een
Amerikaanse dochteronderneming te hebben. Maar wanneer het over marketing en verkoop gaat, moeten die posities absoluut door Amerikanen worden ingevuld.
10. Het negeren van de behoefte aan culturele kennis en begrip.
"Het is niet altijd slim zijn om de technisch beste persoon voor de baan te nemen, volgens Neumeyer. "Belangrijker is de culturele gevoeligheid en de capaciteit en de bereidheid om zich aan te passen en waar nodig te veranderen. Anders kan hier grote schade uit voortvloeien."
Dit artikel werd geschreven door C. kruik.
